Bruidswarenhuis
Trouwen in het buitenland heeft één eigenschap die het duurder maakt dan een bruiloft om de hoek, en die eigenschap heeft niets te maken met de locatie zelf. Jullie vallen onder twee stelsels van regels tegelijk: dat van het land waar de ceremonie plaatsvindt, en dat van Nederland, waar het huwelijk moet worden ingeschreven om hier ook te gelden. Elk van die twee stelsels brengt eigen kosten mee, en de fout die stellen vaak maken is dat ze alleen begroten voor het eerste stelsel.
Het land waar jullie trouwen stelt zijn eigen eisen aan papieren. Vaak moet een geboorteakte of een verklaring van ongehuwd zijn vertaald door een beëdigd vertaler, en soms moet die vertaling ook nog gelegaliseerd worden met een apostille. Een beëdigde vertaling van een geboorteakte kost, afhankelijk van de taal en de vertaler, meestal tussen de vijftig en honderdvijftig euro per document. Heb je twee documenten per persoon nodig, dan tel je dat gewoon twee keer. Een apostille via de rechtbank kost een klein bedrag aan leges, maar het aanvragen kost vooral tijd: reken op enkele weken voordat je het papier in handen hebt.
Sommige landen willen dat je een aantal dagen voor de ceremonie ter plaatse bent om de aanvraag persoonlijk in te leveren bij de burgerlijke stand of een religieus gezag. Dat betekent een extra reis of een langer verblijf dan je voor de bruiloft zelf nodig had, met de bijkomende kosten van vliegtickets en overnachtingen voor twee mensen, of voor het bruidspaar plus getuigen. Op het eiland waar veel Nederlandse stellen trouwen, zoals delen van Italië of Griekenland, wordt vaak een lokale coördinator ingeschakeld om deze papierwinkel te regelen. Die coördinator werkt meestal niet gratis mee aan het traject; het bedrag daarvoor verschilt sterk per land en per bureau, en staat los van wat de trouwlocatie zelf kost.
Het tweede stelsel begint pas als jullie terug zijn. Een huwelijk dat in het buitenland is voltrokken, is niet automatisch geldig in Nederland; het moet worden ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand, meestal in de gemeente Den Haag als je zelf niet in een Nederlandse gemeente stond ingeschreven op het moment van trouwen, of in je woongemeente als dat wel zo was. Voor die inschrijving is een gewaarmerkt afschrift van de buitenlandse huwelijksakte nodig, weer met een beëdigde vertaling als de akte niet in het Nederlands, Engels, Duits of Frans is opgesteld.
Deze vertaling is een aparte kostenpost, los van de vertalingen die je vooraf al liet maken voor het buitenlandse stelsel. Reken opnieuw op een bedrag per document dat afhangt van de taal; een akte in het Grieks of Kroatisch vertalen kost door de gespecialiseerde vertaler vaak meer dan een akte in het Engels. De inschrijving zelf bij de gemeente is meestal gratis of kost een symbolisch bedrag aan leges, maar de vertaalkosten en de tijd die de aanvraag in beslag neemt, zijn wat mensen onderschatten. Zonder deze inschrijving is het huwelijk in Nederland niet geldig, wat gevolgen heeft voor bijvoorbeeld een achternaamswijziging in je paspoort, voor belastingaangifte als partners, of voor erfrecht.
Op de startpagina van het dossier staat de ceremonie als een van de blokken, naast trouwlocatie en trouwambtenaar. Bij een bruiloft in het buitenland is het verstandig om voor de ceremonie in het buitenland en de inschrijving in Nederland niet één blok te gebruiken, maar er zelf een tweede bij te zetten. Het systeem is daarop gemaakt: wie iets twee keer nodig heeft, twee locaties, twee officiële handelingen, voegt gewoon een extra blok toe. Zo staat de vertaler voor de buitenlandse papieren los in het budget van de vertaler voor de Nederlandse inschrijving, met elk hun eigen bedrag, hun eigen betaaldatum en hun eigen leverancier.
Dat onderscheid is meer dan boekhouding. Het voorkomt dat een aanbetaling aan een Italiaanse coördinator wordt weggezet onder dezelfde post als de leges bij de gemeente Den Haag, waardoor je op papier denkt dat één rekening betaald is terwijl er in werkelijkheid nog een andere openstaat. Voor elke post die zo ontstaat, geeft het systeem apart aan wat er nog moet worden voldaan, en dat werkt alleen goed als de twee stelsels ook twee aparte posten zijn.
Bij een trouwerij in het buitenland zijn er ook posten die stellen standaard begroten voor een Nederlandse bruiloft, maar die hier vaak wegvallen of veel kleiner worden. Een trouwauto is bij een ceremonie op een strand of in een klein Italiaans dorp meestal overbodig; de afstand tussen de plek waar je slaapt en de plek waar je trouwt is vaak te voet te overbruggen, of het vervoer wordt door de locatie zelf geregeld. Een uitgebreide gids voor gemeentekeuzes is evenmin nodig: die keuze is er niet, het buitenland bepaalt de plek, en jullie regelen alleen de inschrijving achteraf bij één vaste Nederlandse gemeente.
Ook een tweede trouwambtenaar is zelden aan de orde. In Nederland kom je dat blok soms twee keer tegen bij stellen die zowel een religieuze als een burgerlijke ceremonie willen, maar in het buitenland valt dat vaak samen: de lokale ambtenaar of geestelijke voltrekt het huwelijk in één moment, en de Nederlandse kant komt pas later, bij de inschrijving, zonder dat daar nog een ambtenaar bij aanwezig moet zijn.
Wat je aan vertalingen, apostilles, een lokale coördinator en de inschrijving betaalt, wordt in het dossier per stuk een post met een bedrag, een categorie en een betaaldatum, net als elke andere keuze die je maakt. Omdat de bedragen voor vertaalbureaus en coördinatoren sterk verschillen per land en per taal, is er geen vast bedrag te noemen voor het totaal van dit tweede spoor; dat verschilt per situatie, en het enige dat vaststaat is dat het twee aparte rekeningen zijn die niet automatisch samenvallen. Wie dat vooraf als twee blokken opzet, ziet in één overzicht wat er in het buitenland nog open staat en wat er in Nederland nog moet worden afgehandeld, zonder dat een van de twee per ongeluk wordt overgeslagen.