Henüz tanışmadığın bir çocuğa ne yazarsın?
Çocuğunun geleceğine yazılan bir mektep, bir veda mektubu veya günlük notu değildir. Şu anda karşında duran çocuğa değil, henüz tanımadığın birine yazarsın: bir gün olacağı yetişkin. Bu, belirli bir yaşa veya duruma bağlı olmayan konular ve on ya da yirmi yıl sonra hala ayakta kalacak bir ton istemektedir.
En iyi sonuç, her şeyi söylemeye çalışmadığında, zamansal olmayan birkaç şeyi seçtiğinde ortaya çıkar: yazarken kim olduğun, bu çocuk için neler umduğun ve neyi iletmek istediğin. Belirli bir kavga hakkındaki ayrıntılar veya okuldaki bir not listesi çabuk eski olur. Bir duygu, bir inanış veya birlikte bir şeyler yapmak nasıldı hatırası, bunlar kalır.
Neden şimdi yazmalı, daha sonra değil
Böyle bir mektubu erteleme davranışı anlaşılabilir: doğru kelimelere sahip olana veya çocuğun bunu anlamaya yeterli yaşta olana kadar beklemek istiyorsun. Ancak tam olarak çocuğun hâlâ küçüken şimdi yazacağın mektupta, daha sonra yapamayacağın bir değer vardır. Çocuk büyüdüğü anda kaybolan bir anı yakalarsan: şimdi dünyaya nasıl bakıyorsun, şimdi aile için ne hissiyat duyuyorsun, şimdi ebeveyn olarak kim olduğun. seçilen bir anda açılmak üzere bir mesaj hazırlamak bunu somutlaştırır: bugün yazarsın ve niyet edilen ana kadar sabirlice bekler.
Yıllar sonra hâlâ doğru olan konular
Birkaç tema ilgili kalır, mektupta ne zaman okunursa okunsun. Birbirinizi nasıl tanıştığınızı veya bu çocuk doğduğunda neler hissettiğini anlat. Sıradan bir günü tarif et, özel bir olay değil, çünkü tam olarak sıradan olanlar hafızadan en çabuk kaybolur. Senin için hangi değerlerin önemli olduğunu ve neden olduğunu açıkla, onları kural olarak formüle etmeden. Ve neler umduğunu yaz, neler beklediğini değil: umut zamanı daha iyi tolere eder, çoğu zaman geçersiz kalan beklentiler.
Kariyer, ilişkiler veya para hakkında somut öneriler vermekten kaçın. Bunlar yaşadığın zamanın rengini taşırlar ve yirmi yıl sonra garip veya hatta uygunsuz gelebilirler. Bir istisna: kendi başına olumsuzlukla nasıl baş ettiğini aktarmak istersen, bu çoğu zaman hazır yapılmış bir tavsiyeden daha değerlidir, çünkü çocuk bunu kendi durumuna uyarlayabilir.
Başlamak için basit bir yapı
Anı yakalayan bir açılış ile başla: nerde olduğun, çocuğun şimdi kaç yaşında olduğu, bunu neden yazıyorsun. Bir anı, birlikte yaşadığın somut bir şeyle devam et. Ardından, şu andaki kim olduğunu, şüphelerin ve inançlarınla, kendini güzelleştirmeden tarif et. Gelecek için kısa ve baskı olmadan bir dilek ile bitir. Bu sıra destek sağlar, ancak mektep mükemmel olmak zorunda değildir: eksik cümleler ve tek bir çizgi metin genellikle gerçek olur.
Yazma işe yaramıyorsa, konuşulmuş bir mesaj iyi bir alternatiftir. Bir sesin sesi bazen yazılı sözlerden daha uzun kalır ve sesin ve hikayelerini daha sonra için saklamak seni tam olarak bunu, senin sesinin intonasyonu ve pausları ile kaydetmesini sağlar.
Mektubu güvenle nereye saklayacaksın
Yıllar sonra okunacak olan bir mektep, bu arada güvenli bir yerde durmalıdır. Kağıt kaybolabilir, yanlış adresli bir e-posta çok erken gelebilir. belgelerini doğru an gelene kadar şifreli bir şekilde saklamak bunu önler ve sen mektubin ne zaman ve kime yayımlanacağına kendisi karar verirsin. Böylece, birinin bir gün boşaltacağı bir çekmeceye güvenmen gerekmez.
Tek bir mektupla kalmamaya yardımcı olur. Bazı ebeveynler her yıl kısa bir ek yazarken, diğerleri on sekizinci doğum günü veya ilk ev gibi önemli anlar etrafında bir avuç mektup seçerler. Her iki yaklaşım da işe yarar, asıl olan şu anda kim olduğun konusunda dürüst olmak ve geleceğin tam olarak nasıl görüneceğine bağlı olmayan bir umut taşımaya devam etmektir.
Bugün başla, hatta mektup henüz bitmemişse bile
Mükemmel kelimeleri bulana kadar beklemeniz gerekmiyor. Kısa olsa bile, ilk taslak, sonsuza kadar ertelediğiniz bir mektuptan daha değerlidir. Bruidswarenhuis'te ücretsiz olarak başlayabilirsiniz: ilk bir paragraf yazın, kaydedin ve daha sonra eklemek istediğiniz bir şey olduğunda tamamlayın. ücretsiz bir hesap oluştur ve bugün çocuğunun daha sonra olacağı kişiye ilk kelimeyi yazın.