จดหมายถึงลูกของคุณสำหรับภายหลัง: คุณจะเขียนอะไรให้เขา/เธอในหลายปีต่อมา

คุณเขียนอะไรถึงลูกที่คุณยังต้องเป็น

จดหมายถึงลูกของคุณในอนาคตนั้นแตกต่างจากจดหมายอำลาหรือบันทึกสมุดรายวัน คุณไม่ได้เขียนถึงลูกที่อยู่ต่อหน้าคุณตอนนี้ แต่เขียนถึงคนที่คุณยังไม่รู้จัก: ผู้ใหญ่ที่เขาจะเป็นในที่สุด นี่ต้องการหัวข้อที่ไม่ติดอยู่กับอายุหรือสถานการณ์ใดๆ และเสียงที่จะยังคงยืนอยู่ได้หลังสิบหรือยี่สิบปี

มันได้ผลดีที่สุดเมื่อคุณไม่พยายามพูดทุกอย่าง แต่เลือกสิ่งต่างๆ ไม่กี่อย่างที่เป็นนิรันดร์: คุณเป็นใครในขณะเขียน สิ่งที่คุณหวังสำหรับลูกคนนี้ และค่านิยมใดที่คุณต้องการส่งมอบให้ รายละเอียดเกี่ยวกับการทะเลาะโดยเฉพาะหรือรายการคะแนนที่โรงเรียนจะล้าสมัยเร็วๆ ความรู้สึก ความเชื่อ หรือความทรงจำเกี่ยวกับการทำบางสิ่งบางอย่างร่วมกัน นั่นคงอยู่

ทำไมต้องเขียนตอนนี้ ไม่ใช่ภายหลัง

พฤติกรรมการเลื่อนลาคิวของจดหมายเช่นนี้นั้นเข้าใจได้: คุณต้องการรอจนกว่าจะได้คำพูด "ที่ถูกต้อง" หรือจนกว่าลูกของคุณจะอายุพอที่จะเข้าใจ แต่จดหมายที่คุณเขียนตอนนี้อย่างแม่นยำ ในขณะที่ลูกของคุณยังเล็ก มีคุณค่าที่คุณไม่อาจสร้างสรรค์ได้ในภายหลัง คุณจับเก็บช่วงเวลาที่ผ่านไปทันทีที่ลูกเบิกตัว: วิธีที่คุณมองโลกตอนนี้ สิ่งที่คุณรู้สึกต่อครอบครัวตอนนี้ ใครที่คุณเป็นในตำแหน่งของพ่อแม่ตอนนี้ ตั้งค่าข้อความที่จะเปิดได้เฉพาะในช่วงเวลาที่เลือก ทำให้เป็นรูปธรรม: คุณเขียนมันวันนี้ และมันรอให้อย่างอดทน จนกว่าจะถึงช่วงเวลาที่มันถูกจัดสรรไว้

หัวข้อที่ยังคงเกี่ยวข้องหลังหลายปี

หัวข้อบางเรื่องยังคงเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะอ่านจดหมายเมื่อใด บอกวิธีที่คุณรู้จักกันหรือว่าคุณรู้สึกอย่างไรเมื่อลูกคนนี้เกิด อธิบายวันธรรมชาติ ไม่ใช่เหตุการณ์พิเศษ เพราะเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่จะหายไปเร็วที่สุดจากความทรงจำ อธิบายค่านิยมใดที่สำคัญสำหรับคุณและเหตุใด โดยไม่ต้องกำหนดให้เป็นกฎ และจดบันทึกสิ่งที่คุณหวัง ไม่ใช่สิ่งที่คุณคาดหวัง: หวังทนต่อเวลาได้ดีกว่าความคาดหวัง ซึ่งมักจะล้าสมัยไป

หลีกเลี่ยงคำแนะนำที่เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับอาชีพ ความสัมพันธ์ หรือเงิน สิ่งเหล่านี้ถูกระบายสีด้วยเวลาที่คุณอาศัยอยู่และอาจรู้สึกแปลก หรือแม้แต่ไม่เหมาะสมหลังยี่สิบปี ข้อยกเว้น: หากคุณต้องการส่งมอบบางสิ่งเกี่ยวกับวิธีที่คุณจัดการกับความล้มเหลวของตัวเอง มักจะมีค่ามากกว่าคำแนะนำที่ใช้ได้ เพราะลูกของคุณสามารถสร้างการแปลเป็นภาษาของตัวเอง หรือสถานการณ์ของพวกเขา

โครงสร้างง่ายๆ ที่จะเริ่มต้น

เริ่มด้วยการเปิดที่บันทึกช่วงเวลา: คุณอยู่ที่ไหน ลูกของคุณอายุเท่าไหร่ตอนนี้ ทำไมคุณถึงเขียนสิ่งนี้ ทำต่อด้วยความทรงจำ บางสิ่งบางอย่างที่คุณทำร่วมกัน จากนั้นอธิบายว่าคุณเป็นใครตอนนี้ โดยมีข้อสงสัยและความเชื่อของคุณ โดยไม่ได้ทำให้ตัวเองสวยกว่าที่คุณเป็น ปิดท้ายด้วยความปรารถนาสำหรับอนาคต สั้นและไม่มีแรงกดดัน ลำดับนี้ให้ความเข้าใจ แต่จดหมายไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์: ประโยคที่ไม่สมบูรณ์และการขีดฆ่าบ้างบาที่ทำให้ข้อความมักจะแท้จริง

หากการเขียนไม่ได้ผล ข้อความที่บันทึกเสียงเป็นทางเลือกที่ดี เสียงของเสียงบางครั้งยังคงห้อยลอยนานกว่าคำพูดบนกระดาษ และ รักษาเสียงและเรื่องราวของคุณไว้สำหรับภายหลัง ให้คุณเก็บมันไว้อย่างแม่นยำ โดยมีสำเนาและจังหวะที่เป็นของคุณ

ที่ที่คุณจัดเก็บจดหมายอย่างปลอดภัย

จดหมายที่จะอ่านหลังหลายปี ต้องต้องยืนหนึ่งที่เก็บอย่างปลอดภัย กระดาษสามารถหายไป อีเมลที่จัดที่อยู่ผิดอาจมาถึงเร็วเกินไป เก็บเอกสารของคุณเข้ารหัสจนถึงเวลาที่เหมาะสม ป้องกันไม่ให้เป็นเช่นนั้น และคุณเป็นผู้กำหนดว่าเมื่อใดและให้ใครอ่านจดหมาย ดังนั้นคุณจึงไม่จำเป็นต้องไว้ใจลิ้นชักที่ใครบางคนปล่อยออกมา

มันช่วยได้ที่จะไม่ติดอยู่กับจดหมายเพียงฉบับเดียว บางคนเขียนเพิ่มเติมสั้นๆ ทุกปี บางคนเลือกเขียนจดหมายหลายฉบับรอบเหตุการณ์สำคัญ เช่น วันเกิดครบ 18 ปี หรือการซื้อบ้านครั้งแรก ทั้งสองวิธีนี้ได้ผล ตราบใดที่คุณยึดติดกับสิ่งที่ยังคงเป็นจริง: ความซื่อสัตย์เกี่ยวกับว่าคุณเป็นใครตอนนี้ และความหวังที่ไม่ขึ้นอยู่กับว่าอนาคตจะเป็นไปตามที่คิด

เริ่มต้นวันนี้ แม้ว่าจดหมายยังไม่เสร็จ

คุณไม่ต้องรอจนกว่าจะหาคำพูดที่สมบูรณ์แบบ ฉบับแรก แม้จะสั้น ก็มีคุณค่ามากกว่าจดหมายที่คุณจะเลื่อนไปเรื่อยๆ ที่ Bruidswarenhuis คุณสามารถเริ่มต้นได้ฟรี: เขียนย่อหน้าแรก บันทึกไว้ และเพิ่มเติมภายหลังเมื่อมีสิ่งที่คุณต้องการเพิ่ม สร้างบัญชีฟรี และเขียนคำแรกวันนี้สำหรับผู้ที่ลูกของคุณจะกลายเป็นต่อไป