Bruidswarenhuis
Bij een tweede huwelijk staat de vraag niet hoeveel je aan een trouwjurk uitgeeft, maar welke blokken je dit keer wel opent en welke je overslaat. Dat verandert de verdeling van het budget meer dan het bedrag zelf. Wie voor het eerst trouwt, vult meestal alle vijftien blokken in het dossier in en gaat per blok op zoek naar een leverancier. Wie voor de tweede keer trouwt, heeft vaak al een idee welke blokken leeg blijven, en dat is precies waar de verdeling begint.
Zet daarom niet het totale budget voorop, maar eerst een lijst van wat er dit keer wél komt. Trouwlocatie en catering staan er meestal op, ceremonie en trouwambtenaar ook, maar bruidslingerie, entertainment of een weddingplanner blijven bij een tweede huwelijk vaak ongebruikt. Verwijder die blokken niet uit het dossier, laat ze gewoon zonder leverancier en zonder bedrag staan. Zo blijft zichtbaar dat je ze bewust hebt overgeslagen, in plaats van dat het lijkt of je iets vergeten bent. Het budget dat op de startpagina ontstaat, bestaat dan alleen uit de posten die je echt gaat betalen, met de leverancier erbij en de categorie waarin die post valt.
Bij een eerste huwelijk is een kind zelden een aparte overweging in het budget. Bij een tweede huwelijk wel, en dat verandert de volgorde. Stel dat een van jullie twee kinderen heeft uit een eerdere relatie en die kinderen een rol krijgen op de dag, dan is de eerste vraag niet wat dat kost, maar onder welk blok het valt. Een bruidsjurkje voor een dochter van acht hoort niet automatisch bij bruidskleding; vaak is het praktischer om er via 'blok toevoegen' een eigen post van te maken, met 'anders' als soort, zodat het bedrag niet wegvalt in een post die eigenlijk voor iets anders bedoeld is. Hetzelfde geldt voor een cadeau of rol voor een stiefkind tijdens de ceremonie. Zet het apart, dan zie je in het budget precies wat de kinderen kosten, los van de rest.
Dat apart zetten heeft nog een tweede reden. Bij een tweede huwelijk lopen er vaak twee huishoudens met co-ouderschap, en dan wil niet elke ouder dat een kindgebonden uitgave in hetzelfde overzicht staat als de kosten van bijvoorbeeld de trouwauto. Door er een eigen blok van te maken, kun je die post makkelijker apart bespreken of apart delen, zonder het hele budget open te leggen.
Een bekend patroon bij een tweede huwelijk is dat een van beide partners de verdeling van de eerste bruiloft in het hoofd heeft en die als uitgangspunt neemt. Iemand die vijftien jaar geleden trouwde en zich herinnert dat de catering toen het grootste deel van het budget was, gaat er onbewust van uit dat dit nu ook zo zal zijn. Maar als deze bruiloft kleiner is, met veertig gasten in plaats van honderdtwintig, verschuift die verhouding vanzelf. De trouwlocatie of de ceremonie kan dan relatief zwaarder wegen, simpelweg omdat er minder mensen zijn om de vaste kosten van de locatie over te verdelen.
Het systeem rekent dat niet voor je uit in verhoudingen, maar het toont wel per post het bedrag, de betaaldatum en wat daarvan al is aanbetaald. Loop daarom bij een tweede huwelijk niet af op wat je van de eerste keer verwacht, maar op de posten die er nu werkelijk staan. Vul per blok het bedrag in zodra je een leverancier hebt gekozen, ook als dat bedrag nog een schatting is; je past het later aan zodra de offerte er is.
De verleiding bij een tweede huwelijk is om het budget lichter te behandelen omdat er nu minder blokken zijn. Dat werkt averechts zodra er wél geld in een blok gaat. Een fotograaf voor een middagceremonie met dertig gasten kost minder tijd dan een fotograaf voor een hele dag met honderd gasten, maar de aanbetaling en de restbetaling moeten nog steeds apart worden ingevuld, met de datum waarop elk bedrag verschuldigd is. Wie dat overslaat omdat 'het toch een kleine bruiloft is', merkt drie maanden later dat er geen zicht meer is op wat al betaald is en wat nog moet.
Hetzelfde geldt voor sparen. Als jullie een vast maandbedrag opzij zetten voor de resterende posten, vraagt het systeem elke maand of dat bedrag ook echt is gespaard. Bij een tweede huwelijk met een korter voorbereidingstraject, bijvoorbeeld negen maanden in plaats van twee jaar, is er minder ruimte om een gemiste maand op te vangen. Zeg je bij een gemiste maand dat het bedrag over de resterende maanden verdeeld moet worden, dan stijgt het maandbedrag meteen merkbaar. Bij een kort traject is dat een groter verschil dan bij een traject van twee jaar, dus is het juist bij een tweede huwelijk verstandig om vroeg te beginnen met sparen in plaats van te vertrouwen op de tijd die er nog is.
De gidsen met leveranciers zijn bij een tweede huwelijk niet altijd nodig. Wie al een cateraar of fotograaf uit een eerder netwerk kent, bijvoorbeeld van het feest van een broer of zus, voegt die leverancier gewoon handmatig toe aan het bijbehorende blok, zonder de gids te raadplegen. Dat scheelt geen geld, maar wel tijd, en tijd is bij een tweede huwelijk vaak schaarser dan bij een eerste, omdat de aanloop korter is en er minder behoefte is om elke leverancier te vergelijken.
Ook de kluis voor offertes en contracten wordt bij een tweede huwelijk vaak minder gebruikt dan bij een eerste, simpelweg omdat er minder losse offertes binnenkomen als het aantal blokken kleiner is. Dat is geen gemis; het is een teken dat de verdeling van het budget past bij de omvang van deze bruiloft. Niet elk blok dat op de startpagina staat, moet gevuld worden, en niet elke gids moet doorlopen worden. De volgorde die bij een tweede huwelijk werkt, is: eerst bepalen welke blokken wegblijven, dan de kindgebonden kosten apart zetten, en pas daarna per resterend blok het bedrag, de aanbetaling en de betaaldatum invullen. Wie die volgorde omdraait en meteen begint met bedragen invullen voordat de blokken zijn vastgesteld, loopt het risico dat het budget een kopie wordt van de vorige bruiloft in plaats van een weerspiegeling van deze.