وصیت‌نامه اخلاقی چیست و چگونه آن را خودتان تنظیم می‌کنید؟

وصیت اخلاقی دقیقاً چیست

وصیت اخلاقی یک سند حقوقی نیست، بلکه یک نوشتهٔ شخصی است که در آن نوشته می‌کنی چه چیزهایی را در زندگی یاد گرفته‌ای، به چه چیزهایی اعتقاد داری و امیدواری که عزیزانت پس از رفتنت آن‌ها را با خود ببرند. در حالی که یک وصیت عادی تنظیم می‌کند که چه کسی چه چیز دریافت کند، وصیت اخلاقی درباره آن است که تو چه کسی بودی و برای تو چه چیزهایی ارزش داشتند. این می‌تواند یک نامه باشد، مجموعه‌ای از داستان‌ها، فهرستی از درس‌های زندگی، یا ترکیبی از این‌ها.

این ایده جدید نیست. در سنت یهودی برای قرن‌ها رسمی وجود داشته است که والدین برای فرزندانشان وصیت اخلاقی به جا بگذارند، جدای از تنظیم اموال. آنچه روزی روی کاغذ اتفاق می‌افتاد، اکنون می‌تواند به‌طور مساوی به‌صورت دیجیتال، با متن، صدا یا ویدیو باشد، به‌طوری‌که صدای تو و شیوهٔ گفتگویت برای کسانی که پس از تو می‌آیند محفوظ بماند.

چرا مردم به‌آگاهی زمان برای این کار می‌گذرانند

بسیاری از مردم فقط پس از درگذشت پدر یا مادربزرگ خود متوجه می‌شوند که در واقع نمی‌دانند آن شخص درباره پرسش‌های بزرگ زندگی چگونه فکر می‌کرد. برای او در یک ازدواج چه چیزهایی مهم بود؟ چه چیزی را برای او مایهٔ افتخار بود؟ کدام اشتباه را، به‌عقب‌نشینی، متفاوت انجام می‌داد؟ این پرسش‌ها به‌ندرت در طول زندگی پرسیده می‌شوند، و پس از درگذشت دیگر نمی‌توانند پاسخ داده شوند.

وصیت اخلاقی از این فقدان جلوگیری می‌کند، نه با ثبت همه چیز، بلکه با نوشتن آگاهانه مهم‌ترین چیزها پیش از آن‌که خیلی دیر شود. بنابراین، این کمتر یک سند درباره مرگ است و بیش‌تر یک هدیه برای زندگی دیگری. بسیاری از افرادی که با این کار شروع می‌کنند، متوجه می‌شوند که خود فرایند نوشتن تصفیه‌کننده است: شروع می‌کنی به فکر کردن درباره آنچه واقعاً برای تو مهم است، نه آنچه واضح بود.

از کجا شروع کنی

یک نقطهٔ شروع خوب این نیست که "داستان زندگیت را بنویس"، زیرا این کار فلج‌کننده است. با یک سؤال در هر بار شروع کن. می‌خواهی فرزندانت چه بدانند درباره آن‌که چگونه بزرگ شدی؟ کدام ارزش را در زندگی روزمرهٔ خود تعقیب می‌کنی، حتی اگر سخت باشد؟ چه می‌خواهی که آن‌ها را در یک لحظه دشوار در زندگی خودشان به یاد داشته باشند؟

یک سند کامل را یک‌جا ننویس. در طول زمان بر آن بیفزا، در بخش‌های جداگانه که بعداً می‌توانی آن‌ها را سازمان‌دهی کنی. برخی افراد ترجیح می‌دهند آن را بنویسند، برخی دیگر ترجیح می‌دهند آن را بلند بخوانند. هر دو کار می‌کند، تا وقتی که کلمات و تن سخنران قابل‌شناخت بماند. در Bruidswarenhuis می‌توانی صدا و داستان‌هایت را ثبت کنی، به‌طوری‌که نه‌تنها محتوا بلکه روش گفتگو نیز محفوظ بماند، چیزی که روی کاغذ به‌زودی از دست می‌رود.

تفاوت با یک وصیت حقوقی

وصیت اخلاقی جای وصیت حقوقی را نمی‌گیرد و هیچ وضعیت حقوقی ندارد. هیچ چیز درباره ارث، سرپرستی یا اموال را تنظیم نمی‌کند. کسی که می‌خواهد آن را ثبت کند، آن را جداگانه انجام می‌دهد، به‌عنوان‌مثال با وصیت خود را با دفتر ثبت تنظیم کردن. این دو سند یکدیگر را تکمیل می‌کنند: یکی جنبهٔ عملی را تنظیم می‌کند، دیگری متن انسانی در آن‌جا می‌گذارد. بسیاری از مردم هر دو را به‌طور همزمان می‌سازند، زیرا فکر کردن درباره یک طرف به‌طور طبیعی سؤالات درباره طرف دیگر را برمی‌انگیزد.

نحوهٔ نگهداری آن برای لحظهٔ مناسب

وصیت اخلاقی فوراً نیاز ندارد که اشتراک‌گذاری شود. بسیاری از مردم می‌خواهند آن را فقط در یک لحظهٔ خاص، به‌عنوان‌مثال در تولد هجدهمین سال، یک ازدواج، یا درست بعد از درگذشت خوانده شود. برای این‌کار می‌توانی یک پیام برای بعداً آماده کنید، به‌طوری‌که دقیقاً برای کسی که برایش مقصود است تعیین شود، در لحظه‌ای که واقعاً مهم است. به‌این‌ترتیب، هیچ کس نیاز ندارد تا یک مراسم تدفین منتظر بماند تا بخواند چه چیزهایی برای تو مهم بود، و می‌توانی پیام را سال‌های بعد نیز تکمیل کنی اگر بینش‌هایت تغییر کند.

کوچک شروع کن، اما شروع کن

وصیت اخلاقی نیاز ندارد که تمام شود تا با ارزش باشد. یک پاراگراف صادقانه درباره آنچه از یک دوره دشوار یاد گرفتی بیش‌تر از آنچه است که اکثر مردم به‌جا می‌گذارند. می‌توانی در ببینی که ایجاد چنین پیامی چگونه کار می‌کند و امروز ضروری از آن شروع کنی، بدون آن‌که فوراً باید همه چیز را بیندیشی.

آیا می‌خواهی شروع کنی؟ در Bruidswarenhuis می‌توانی به صورت رایگان ثبت‌نام کنی و با سرعت خود شروع به ثبت آنچه برای تو اهمیت دارد کنی، آماده تا در لحظه مناسب به دست عزیزانت برسد.