P.S. I Love You
← تمام اخبار

پس از مرگ شما چه اتفاقی برای حساب‌های رسانه‌های اجتماعی شما می‌افتد؟

هر پلتفرم با حساب فردی فوت شده به طور متفاوتی رفتار می‌کند، و این دقیقاً دلیل این است که رمزعبورها و آرزوهای شخصی باید به طور جداگانه مرتب شوند.

پس از مرگ شما چه اتفاقی برای حساب‌های رسانه‌های اجتماعی شما می‌افتد؟

هر پلتفرم سیاست خاص خود را برای حساب‌های افراد متوفی دارد و این سیاست‌ها بسیار متفاوت است. برخی از سرویس‌ها پروفایل را به صفحه یادبود تبدیل می‌کنند، برخی دیگر حساب را تنها زمانی حذف می‌کنند که یکی از بازماندگان به طور صریح درخواست دهد و مدارک مربوط به فوت را ارائه دهد. بدون این درخواست، یک حساب کاربری صرفاً آنلاین باقی می‌ماند، گاهی برای سال‌ها، با یادآوری‌های تولد و عکس‌های قدیمی‌ای که ناگهان دوباره برای افرادی که تو آن‌ها را ترک کرده‌ای، ظاهر می‌شوند.

این فوری‌ترین هسته مشکل است: پلتفرم‌ها تنها زمانی واکنش نشان می‌دهند که کسی اقدام کند، و آن شخص اغلب رمز عبور ندارد و نمی‌داند تو واقعاً چه می‌خواهی. آیا می‌خواهی Instagram تو به عنوان یادبودی باقی بماند یا باید همه چیز حذف شود؟ این دو چیز، دسترسی و تمایل، باید به طور جداگانه تنظیم شوند. رمز عبور روی یک کاغذ یکی را حل می‌کند، اما درباره دیگری چیزی نمی‌گوید.

پلتفرم‌های بزرگ خود چه می‌کنند

Facebook و Instagram حالت یادبود دارند: پروفایل قابل‌دید می‌ماند، با علامت‌گذاری به عنوان 'به یادبود'، و یک شخص تماس انتخاب‌شده توسط تو می‌تواند کنترل محدود را اعمال کند، به عنوان مثال یک پیام سنجاق‌شده را منتشر کند. بدون این تعیین پیش‌فرض، یک بازماندگان اغلب تنها می‌تواند درخواست حذف کند، نه کنترل.

Google متفاوت کار می‌کند: از طریق Inactive Account Manager خود تو تعیین می‌کنی که پس از دوره‌ای از عدم‌فعالیت با Gmail، عکس‌های تو و کانال YouTube تو چه‌ اتفاقی بیفتد، و چه کسی درباره آن اطلاع‌رسانی دریافت می‌کند. LinkedIn و TikTok حالت یادبود ندارند؛ آنجا یک فرد خانوادگی تنها می‌تواند درخواست حذف را با گواهی وفیات ارائه دهد. X (سابقاً Twitter) یک روش‌شناسی مشابه و سختگیرانه را پیروی می‌کند. نتیجه این است که برای هر پلتفرم باید چیزهای متفاوتی بدانی، و اگر تو آن را مشخص نکنی، هیچ‌کس آن بررسی را نخواهد داشت.

چرا رمز عبور تنهایی کافی نیست

صرفاً وارد شدن به حساب کسی ساده به نظر می‌رسد، اما اکثر پلتفرم‌ها این را به عنوان دسترسی رسمی نمی‌پذیرند. اغلب درخواست گواهی وفیات، اثبات خویشاوندی یا فرم خاصی می‌شود. یک بازماندگانی که به طور مخفیانه با رمز عبور یافت‌شده وارد می‌شود، در موضع ناراحت‌کننده‌ای قرار دارد: نمی‌داند که این چیزی است که تو می‌خواستی.

علاوه بر این، رمزهای عبور تغییر می‌کنند، تأیید دو مرحله‌ای اضافه می‌شود و حساب‌ها با شماره‌های تلفنی که دیگر فعال نیستند، مرتبط می‌شوند. یک فهرست سال‌های پیش درحال‌حاضر منسوخ است. بنابراین مهم‌تر از خود رمز عبور این است که یک جای امن و به‌روز وجود داشته باشد که آن داده‌ها در آن باشند، و کسی بداند که آن جا وجود دارد.

رمزهای عبور و تمایلات را به طور جداگانه ثبت کنید

این بهترین کار می‌کند اگر دو چیز را جدا کنی. یک طرف، دسترسی فنی: نام‌های کاربری، رمزهای عبور و کدهای بازیابی، جایی امن ذخیره شده تا پراکنده در کشو یا برنامه یادداشت نباشند. در رمزهای عبور و اسناد شما را رمزگذاری‌شده نگهداری کنید تو آن داده‌ها را آماده می‌کنی بدون آنکه زودتر قابل‌دید باشند، و تنها در لحظه درست به شخصی که تو به او اعتماد می‌کنی، می‌رسند.

از طرف دیگر، تمایلات تو: آنچه با هر حساب باید اتفاق بیفتد. آیا می‌خواهی Facebook تو صفحه یادبودی شود، یا برعکس ناپدید شود؟ آیا کسی باید یک پیام نهایی از طرف تو منتشر کند؟ این نوع انتخاب‌ها بهترین است که در زبان معمولی ثبت کنی، بنابراین یک بازماندگانی نیازی به حدس‌وقیاس ندارد. این می‌تواند به عنوان مثال در کنار یک پیامی که اکنون برای بعداً آماده می‌کنی، که در آن می‌توانی توضیح دهی چرا برای یک روش خاص انتخاب کردی.

چه کسی دسترسی دارد، و چه زمانی

اگر این اطلاعات بلافاصله برای همه قابل‌رؤیت باشد یا برعکس برای هیچ‌کس قابل‌دسترس نشود زمانی که کار فرا رسد، فائدهایی ندارد. یک شخص تماس قابل‌اعتماد که تنها در لحظه درست دسترسی پیدا می‌کند، هر دو مشکل را جلوگیری می‌کند. نحوه دقیق رمزگذاری و دسترسی، بر روی صفحه در باره چگونه ما داده‌های تو را به صورت رمزگذاری‌شده و امن نگهداری می‌کنیم.

اگر درباره آنچه می‌تواند و نمی‌تواند از طریق چنین پلتفرمی تنظیم شود تردید داشتی، پرسش‌های متداول‌ترین را درباره آن جمع‌آوری شده در صفحه با پاسخ‌های عملی درباره میراث.

کوچک شروع کن، نلازم است همه چیز یک بار انجام شود

نیازی نیست که بلافاصله تمام حساب‌ها و رمزعبورهای خود را فهرست کنید. از جاهایی شروع کنید که چیزهای عزیزتر را در خود دارند: آدرس ایمیل اصلی خود، پروفیل‌های رسانه‌های اجتماعی که خانواده شما در آن‌ها هستند، و توضیح مختصری از آنچه می‌خواهید که با آن‌ها اتفاق بیفتد. بقیه را بعداً، با سرعت خودتان تکمیل کنید.

آیا می‌خواهید این را اکنون ثبت کنید تا معلق نماند؟ می‌توانید رایگان و بدون تعهد در Bruidswarenhuis شروع کنید، رمزعبورها و آرزوهای خود را برای بعداً به‌طور امن ثبت کنید، و به‌آرامی زمانی که احتیاج داشته باشید اضافه کنید.

همچنین بخوانید

تازه در Bruidswarenhuis هستید؟ بخوانید Bruidswarenhuis چیست یا بررسی کنید نحوه کار کردن.

به‌طور رایگان با Bruidswarenhuis شروع کنید