نوشتن نامه خداحافظی با اولین جمله شروع نمی‌شود، بلکه با این سؤال شروع می‌شود که واقعاً می‌خواهی چه پیامی را منتقل کنی. کلمات صحیح را نه با فکر کردن طولانی درباره فرمولاسیون‌های زیبا پیدا می‌کنی، بلکه با اینکه صادقانه آنچه را که درست است می‌نویسی: یعنی اینکه کسی برای تو چه معنایی داشته، امیدت این است که آن فرد چه چیزهایی را به یاد بسپارد، و آنچه که می‌خواستی بگویی. کمال هدف نیست. صداقت هدف است.
بیشتر افرادی که گیر می‌افتند، این کار را انجام می‌دهند زیرا می‌اندیشند که نامه خداحافظی باید ادبی باشد. این احتیاج نیست. نامه‌ای که با تاخیر و شتاب نوشته شده، به زبان عادی، با یک تکرار یا یک جمله ناتمام، اغلب بیشتر از نامه‌ای که مثل یک سخنرانی خاکسپاری به نظر می‌رسد، تأثیر گذار است. موضوع این است که صدای تو باشد، نه سبکی که معمولاً استفاده نمی‌کنی.
چرا این نوشتن آنقدر سخت احساس می‌شود
نامه خداحافظی تو را با چیزی روبه‌رو می‌کند که ترجیح می‌دهی آن را بیان نکنی: یک زیان، یک پایان، یا درک اینکه تو خود یکی روز دیگر نخواهی بود. این مقاومت طبیعی است و معمولاً قبل از شروع محو نمی‌شود، بلکه در حین نوشتن. بسیاری از مردم متوجه می‌شوند که پاراگراف اول سخت‌ترین است، و بقیه بعد از آن آسان‌تر می‌شود. بنابراین به خود اجازه بده که یک نسخه اول آشفته‌ای بنویسی. این نسخه نیاز ندارد که کسی آن را بخواند.
همچنین کمک می‌کند که سعی نکنی کل نامه را یکجا تمام کنی. می‌توانی چند جمله بنویسی، کنار بگذاری، و بعداً در لحظه‌ای ساکت‌تر به آن برگردی. برخی از مردم چنین نامه‌ای را طی هفته‌ها می‌سازند، هر بار که چیزی به ذهنشان می‌رسد، کمی اضافه می‌کنند. اگر می‌خواهی چنین پیامی را در جایی ایمن نگه‌داری کنی تا زمان مناسب، پیامی را برای لحظه مناسب آماده کن و به آرامی به آن کار کن بدون اینکه باید فوری تمام شود.
سؤالات ساختاری که تو را راهنمایی می‌کنند
این نامه را برای کی می‌نویسی؟
آن شخص را به صورت ملموس تصور کن. برای "مردمی که من عقب‌گذار می‌کنم" به طور کلی نمی‌نویسی، بلکه برای یک نفر در یک زمان می‌نویسی، یا برای گروه خاصی که در ذهن داری. این کار به طور خودکار تن نامه را شخصی‌تر می‌کند و از اینکه نامه در اجمالیات باقی بماند جلوگیری می‌کند.
چه چیزهایی می‌خواهی که آن شخص به یاد بسپارد؟
یک یا دو پیام هسته‌ای را انتخاب کن به جای اینکه همه چیز را بخواهی بگویی. این می‌تواند یادآور باشد، قطعه‌ای از سپاسگزاری، یا چیزی که هرگز آن را بلند‌آواز نگفته‌ای. نامه‌ای که بر یک چیز متمرکز است، اغلب بهتر در خاطر می‌ماند تا نامه‌ای که سعی می‌کند همه چیز را شامل کند.
چقدر فضا برای احساس در مقابل مسائل عملی اختصاص می‌دهی؟
برخی از نامه‌های خداحافظی صرفاً شخصی هستند، برخی دیگر شامل آرزوهای عملی یا دستورالعمل‌ها نیز هستند. هر دو می‌تواند صحیح باشد، اما با آگاهی آن را ترکیب کن: یک پاراگراف با پیام عملی میان دو جمله احساسی می‌تواند خواننده را از لحظه بیرون کشد. اگر می‌خواهی مسائل عملی مثل آرزوهای جنازه را جداگانه ثبت کنی، این اغلب در جای دیگری خوب است، برای مثال در ثبت کردن آرزوهای خاکسپاری خود، تا نامه خود می‌تواند شخصی باقی بماند.
جملات آغازین که مقاومت را شکست می‌دهند
اولین جمله نیازی ندارد که زیبا باشد، باید مطمئن کند که تو شروع می‌کنی. افتتاحیه‌های مفید اغلب ساده هستند: "اگر این را می‌خوانی، می‌خواهم بدانی که...", یا "چند بار سعی کردم این را بنویسم، و حالا که انجام می‌دهم." همچنین یادآور مستقیم به عنوان افتتاحیه خوب کار می‌کند، مثل "اغلب به آن روز می‌اندیشم که...", که بعد از آن خودانگیختگی ادامه می‌یابد. نامه می‌تواند با یک شناخت ساده از لحظه خود شروع شود: "نوشتن این مطلب آسان نیست، اما می‌خواستم تا بتوانم انجام دهم." چنین جملاتی فشار را برای اینکه بلافاصله تأثیرگذار باشی برطرف می‌کند و تو را مستقیماً به هسته می‌برد.
نکات عملی برای نوشتن
در زبانی بنویس که معمولاً با آن فرد صحبت می‌کنی، شامل لقب‌ها یا شوخی‌هایی که فقط شما درک می‌کنید. نامه را با صدای بلند بخوان: اگر چیزی در گوشت عجیب به نظر رسد، احتمالاً روی کاغذ هم عجیب خواهد بود. نامه را یک روز بگذار تا بتوانی با فاصله بیشتری قضاوت کنی که آنچه می‌خواهی بگویی را بیان می‌کند. و بدان که یک نامه هرگز تمام نشده نیست؛ می‌توانی بعداً نسخه جدیدی بنویسی بجای اینکه نسخه قدیمی را پاک کنی.
برخی مردم نوشتن را سخت‌تر از صحبت کردن می‌دانند و ترجیح می‌دهند صدایشان شنیده شود تا اینکه کلمات را روی کاغذ بگذارند. این هم ممکن است: می‌توانی صدای خود و داستان‌هایت را ضبط کنی به عنوان تکمیل یا جایگزین برای یک نامه نوشتاری، تا فردی که بعداً آن را دریافت می‌کند نه تنها کلمات تو را، بلکه صدای تو را هم بشنود.
ذخیره‌سازی و تحویل
یک نامه خداحافظی تنها ارزش دارد اگر در زمان مناسب به فرد مناسب برسد. بنابراین، جایی که و نحوه‌ای که آن را ذخیره می‌کنی مهم است. ذخیره‌سازی دیجیتالی این مزیت را دارد که نامه گم نمی‌شود و تو تعیین می‌کنی چه زمانی و برای کی تحویل داده شود. می‌توانی نامه‌ات را رمزنگاری شده ذخیره کنی تا زمانی که موقع فرا رسید، تا هیچ‌کس نتواند پیش از آن‌که بوقت برسد، به آن دسترسی ناخواسته پیدا کند. اگر دقیقاً می‌خواهی بدانی این تحویل چگونه از نظر فنی کار می‌کند، از آماده‌سازی تا لحظه‌ی تحویل، می‌توانی خلاصه‌ای از نحوه عملکرد کل فرآیند را بخوانی.
نوشتن یک نامه خداحافظی کاری نیست که بتوانی یک‌باره به‌صورت کامل انجام دهی. این یک فرآیند از شروع، رها کردن، دوباره خواندن و گاهی اوقات شروع مجدد است، تا کلمات چیزی احساس شود که واقعاً از تو است. می‌خواهی امروز همان اول نسخه‌ای را بنویسی، بدون اینکه فوراً همه چیز را تصمیم بگیری؟ می‌توانی به‌صورت رایگان در Bruidswarenhuis شروع کنی و به آرامی، به سرعت خودت، کلماتی بیاب که اهمیت دارند.